Een nieuwe start

Flex, de langbenige volbloedruin waar ik meteen voor gevallen ben

Het is eventjes stil geweest, maar ik ben van plan om nu weer regelmatig iets op de site te schrijven over onze vorderingen. Flex is inmiddels verhuisd naar zin (hopelijk) definitieve onderkomen. Hij voelt zich er prima thuis en hij kan elke dag lekker even de wei op. Ik kan nu, anderhalve maand na de verhuizing, merken dat Flex psychisch en fysiek goed 'in elkaar zit'. Hij is elke dag vrolijk en is gewillig in het werk. Dat hij elke dag een paar uur de vrijheid heeft op een flink stuk weiland is hierin een belangrijke factor en daarnaast heeft hij ook een mooie grote box met een buitenluik. De voorwaarden om serieus met zijn dressuurtraining te gaan beginnen zijn er nu allemaal.

Een groot voorbeeld in de dressuur... Dr Reiner Klimke

De eerste maanden hebben ups en downs gekend, we zijn van stal en instructeur gewisseld. Ik heb nu les van Stefano van Zuylen. Zijn manier van rijden sprak me al meteen aan toen ik hem voor het eerst zag rijden. Het kwam overeen met hoe ik het zelf ooit deed met Raby en met de principes van de klassieke dressuur zoals Mueseler, Klimke en andere grootheden deze hebben overgebracht.

Het allerbelangrijkste: mijn eigen houding is sterk verbeterd vooral ook doordat ik mijn handen niet meer laag mag houden (omdat ik met mijn korte armen dan mijn hele lijf op slot zet) en ik rijd Flex nu weer lang en laag, niet meer 'aan de teugel' en 'compact' maar voorwaarts-neerwaarts.

Hij blijft nu in overgangen netjes met zijn neus naar voren en diep, in de galop loopt ie zowat met zijn neus over de grond. Zijn prachtige, ruime gangen zijn weer helemaal terug. Het principe is heel simpel: geef je paard ruimte om naar voren te gaan, als ie zelf aan geeft dat ie meer ruimte nodig hebt, dan geef je die. Je mag nooit je paard belemmeren in zijn drang naar voren door hem aan de voorkant tegen te houden. Een paard heeft zijn eigen lengte aan de voorzijde. Zo krijg je een paard dat netjes over de rug en eerlijk gereden wordt.

We zijn ook begonnen met het wijken op de hoefslag in stap. Flex wordt daar wel heet van, maar ik oefen het gewoon een korte tijd totdat ie het een hele zijde netjes rustig gedaan heeft. Meestal is ie na het wijken nog een paar minuutjes helemaal opgefokt, dan gaat ie heel hard stappen, maar als je hem gewoon even laat wordt ie vanzelf weer rustig. Daarna pak ik de training dan weer op.

Flex heeft nog wat moeite met lengtebuiging, vooral linksom, maar door hem afentoe te laten 'overschenkelen' in stap kan ik zijn nekspieren toch wat oprekken: zijn bespiering is aan de rechterkant wat kort, aan de linkerzijde juist lang.

Op het plaatje hieronder (zondag 14 oktober) was Flex nog niet zo ver dat hij het bit wilde aannemen, maar hij loopt lekker ontspannen voorwaarts zonder weg te willen rennen. Ik zit nu veel beter rechtop, maar ik houd mijn handen hier nog wel te laag. Het allerbelangrijkste is nog wel dat voor ons allebei het plezier en de ontspanning weer teruggekeerd zijn en dat we vanuit die basis verder gaan.

Na de training onder het solarium en daarna uitzweten op stal onder Raby's oude zweetdeken en meteen even kijken of de baas snoep mee gebracht heeft.

Voorbereiding op de les van zaterdagmorgen.

De linkergalop is onze meest problematische, Flex wordt dan heet en wil gaan rennen omdat ie nog niet genoeg in balans kan galopperen. Hier galopperen we voor het eerst rustig, enigszins ingebogen op een kleine volte. De hele week hiervoor heeft Flex voornamelijk aan de lange teugel voorwaarts-neerwaarts gelopen.

Voor de les moest er natuurlijk gepoetst worden en de hoefjes met hoefolie!