Aan de hand

Na alle vooruitgang onder het zadel heb ik besloten om Flex een tijdje vanaf de grond door te werken. Hij bleek in de galop toch nog wel wat moeite te hebben met voorwaarts-neerwaarts strekken (ook aan de longe!) en daardoor snel zijn balans te verliezen. Dan springt hij over aan de achterkant of hij geeft zelfs een bok.

Volgens Steinbrecht moet je een paard eerst in stap en draf geheel doorgewerkt hebben (dus ook in piaffe en passage) voordat je aan de galop kunt gaan werken. Dat is misschien bij onze huidige dressuurtalenten dan wat minder van toepassing, maar voor een volbloed is dit zeker wel een goede tip. Volbloeds zijn van nature zo op de voorhand gebouwd dat het lastig is voor hen om de achterhand er goed onder te zetten. Ze missen dan ook de kracht om in een goede verzamelde galop te gaan.

Om dus zijn achterhand sterker te maken en hem uiteindelijk verzameld te krijgen en wat meer te gaan laten 'zitten' is het handig om hem in stap en draf daarop voor te bereiden. Dat wil ook zeggen dat ik begonnen ben met het aanleren van de piaffe via halfsteps aan de lange lijnen. De piaffe is een oefening om de lendenen sterker te maken zodat een paard ook de spieren ontwikkelt om uiteindelijk beter te kunnen gaan zitten. Als een paard beter kan gaan zitten in stap en draf, wil dat ook zeggen dat hem dat in de galop niet zoveel moeite meer kost. De piaffe zou dus zijn galop moeten verbeteren.

~

Aan de lange lijnen oefen ik nu vooral overgangen, voltes en de schouderbinnenwaarts. Heel soms pak ik er wat travers bij, maar dat lukt nog niet elke keer. Dit keer ga ik in op het werk aan de hand.

Aan de hand doen we overschenkelen om de kaak losser te krijgen, schouderbinnenwaarts en de aanzet tot piafferen. Flex doet dat heel gemakkelijk, dat komt omdat hij nogal temperamentvol is en uit zichzelf voorwaarts genoeg. Een beetje doorsluiten in de schouderbinnenwaarts rechts en hij begint al aan te piafferen. Afgelopen zondag heeft hij bijna een halve baan in piaffe gedaan. Let wel: de piaffe aan de hand moet in eerste instantie een verzamelde draf zijn waarin het paard ook nog langzaam voorwaarts treedt. Hij heeft op 1e kerstdag onder het zadel zelfs ook een heel stuk gepiaffeerd in het bos. Voorlopig is dat wel genoeg piaffe, ik wil hem niet overvragen.

Schouderbinnenwaarts aan de hand links. De oefening wordt hier uitgevoerd om het achterbeen te versterken en de lengtebuiging te verbeteren. Flex is hier nog niet zover dat hij de oefening ook al over de rug kan uitvoeren.

Overschenkelen in draf rechtsom. Ik heb de buitenteugel hier niet op de juiste plaats, maar hij treedt wel goed onder en er is al een lichte daling van de rechterachterheup te zien. Ook blijft hij mooi gevuld in de buitenzijde wat wil zeggen dat de lengtebuiging begint te komen waardoor er ontspanning optreedt. Uiteindelijk komt hier het voorwaarts/neerwaarts strekken van het paard uit voort.

Overschenkelen in draf rechtsom. Een paar passen later waarin de beoogde rust al meer voor elkaar is. Flex begint zijn binnenachterbeen beter onder de massa te plaatsen en al iets meer te dalen in zijn heup: de voorwaarde voor oprichting. Let goed op: het paard wordt aan de voorzijde niet tegengehouden, slechts begrensd door de buitenteugel. Er wordt dus geen hoofdhouding afgedwongen. De nageeflijkheid en losgelatenheid moet ontstaan uit de activiteit en gymnasticiteit van de achterhand. Hier is Flex er nog niet helemaal doorheen.

Hierboven ter vergelijking: schouderbinnenwaarts in draf linksom in februari 2008 waarbij Flex weliswaar al enigszins zijn achterbeen onder de massa zet, maar hoog in het kruis blijft en er geen ruggebruik is. Dit komt doordat hij hier nog niet sterk genoeg was in het achterbeen om het ook daadwerkelijk te buigen. Het kost jaren van training om een paard zo soepel aan de achterzijde te maken dat het ook daadwerkelijk hurkenbuiging krijgt. Een paard mag in de deze fase absoluut niet aan de voorkant 'in de krul gereden worden': dat zou niet op nageeflijkheid duiden maar spanning veroorzaken in het lijf. Nageeflijkheid komt immers voort uit een sterke achterhand en een juiste lengtebuiging door de begrenzende buitenteugel die ontspanning het lichaam veroorzaakt waardoor het paard als reactie daarop nageeft.

In draf op de linkerhand. De lengtebuiging is hier iets beter voor elkaar. Tempo ligt nog wel te hoog. De binnenhand heb ik omhoog om gelijk te blijven met de paardenmond.

Het uiteindelijke resultaat van het overschenkelen met een juiste lengtebuiging: voorwaarts/neerwaarts.

Elke oefening wordt kort uitgevoerd en daarna is er een beloning in de vorm van halsstrekken. Het halsstrekken tussendoor is heel belangrijk.

Omdat deze oefeningen stilaan steeds meer eisen van hem train ik hem hierin niet meer elke dag. Zijn spieren moeten ook tijd genoeg krijgen om weer te herstellen.

Vandaag (zaterdag 20 december) heb ik hem onder het zadel kort gereden om te zien of er al wat verbetering in was gekomen. En jawel :). Ik had een hele week nauwelijks getraind vanwege ziekte en er stond best een windje buiten, maar Flex gedroeg zich voorbeeldig. In het begin was ie wel wat fris, maar hij blijft toch zo onwijs braaf! En er zijn meer volbloedbaasjes die zich telkens weer verbazen over het koele gedrag van hun zogenaamde heethoofden, terwijl volbloeds de naam hebben onder de warmbloedmensen dat het 'gekkenhuizen' zijn en ze overal van schrikken. Mijn ervaring is anders, maar goed.

Onder het zadel begint hij nu steeds gemakkelijker te bewegen en de aanleuning wordt beter omdat hij van achter sterker wordt, daarnaast komt de oprichting als vanzelf. Dit kan hij natuurlijk nog niet lang volhouden omdat de kracht daartoe nog ontbreekt.

De draf gaat al een stuk meer in balans en vanzelfsprekender. Ik laat hem in een langzaam tempo lopen net zoals wanneer ik met de lange lijnen werk. Hij accepteerde het bit al weer iets meer en zocht wat meer mijn hand op. Een maand geleden werd ik in de draf vooral nog getrakteerd op zweefpassen en voortdurend aanspringen in galop en nijdige oortjes, maar nu niets van dat alles!

Als een paard in verzet gaat wil dat gewoon zeggen dat je een stap te ver bent gegaan. Het belangrijkste werk doe je in stap: als iets in stap niet lukt probeer het dan ook niet in draf of galop. Denk na over het nut van de oefeningen en de volgorde ervan. Geef je paard (en jezelf) de tijd om alles onder de knie te krijgen.

Fotoshoot - het nieuwe hoofdstel

Onze nieuwe outfit! Geheel Portugees en min of meer in barokstijl (met een beetje fantasie).

Wat een spieren heeft hij gekregen in zijn hals! Hij kan nu ook zichzelf steeds beter oprichten in stap en draf en omdat de piaffe nu ook tot de mogelijkheden gaat behoren, kunnen we zijn lendenen gaan trainen. Hij moet dus nu gevulder gaan worden achter het zadel. De oefeningen gaan hem nu zoveel beter af omdat hij sterker is geworden aan de achterkant dat ze nu ook over de rug gereden kunnen worden.