Op weg naar nageeflijkheid 3

Lees ook: hoe leer je een paard stelling en buiging (met nieuw materiaal)

Flex en ik voor de training op tweede kerstdag

Eindelijk heb ik zaterdag mogen voelen hoe Flex kan lopen als ie echt nageeflijk is. Super ontspannen, helemaal in balans en goed gebogen op de volte. Licht aan de voorzijde en een gevoel alsof je zo nog uren door kunt rijden en alles met je paard kan doen. Hij gebruikte zijn rug goed en hij kreeg meer ruimte in de schouder, hij bewoog ruimer in de draf maar niet sneller.

Een week later hebben we nog meer stelling en buiging geoefend. Uit de stelling en buiging komt als vanzelf nageeflijkheid voort. Het paard laat het hele lijf los en ontspannen, plaatst het binnenachterbeen beter onder de massa en gebruikt de rugspieren. Als een soort extra geeft hij dan ook nog na. Nageeflijkheid komt per definitie niet voort uit je hand.

Flex nageeflijk in stap op de rechterhand, eindelijk!

Zodra je iets moet afdwingen bij een paard (hoofdhouding, voorwaarts zijn) en er protest komt vanuit je paard (dribbelen bijvoorbeeld), dat je dan iets van hem vraagt wat hij nog niet kan. Je moet nooit door dit protest heen willen rijden. Je kunt beter een stapje terug doen in de training. Alles wat met kracht moet worden gedaan is niet goed, dan klopt er ergens in de voorbereiding iets niet of je paard kan het spiertechnisch nog niet aan. Het is ook in mijn ogen heel raar dat mensen de klassieke rijkunst met kracht associeren en de 'manier van de mannen'. Xenophon: 'For what a horse does under constraint (...) he does without understanding' en 'when horses feel uncomfortable, the action of their legs is not at all supple'.

Flex nageefijk op de linkerhand, dit lukte pas vorige week voor het eerst.

Xenophon:' If a man wants to make a useful war-horse look more stately and showy when ridden, he must avoid pulling his mouth with the bit (...) In point of fact the results they produce are the very opposite of what they intend. (...) But if you teach the horse to go with a slack bridle, to hold his neck up and to arch it towards the head, you will cause the horse to do the very things in which he himself delights and takes the greatest pleasure.'

We hebben een heel uur getraind op de volte: eerst overschenkelen, dan schouderbinnenwaarts op de volte en vervolgens schouderbinnenwaarts op de binnenhoefslag. Het gevolg van de schouderbinnenwaarts op de hoefslag was dat Flex meer front begon te maken. Enkele passen voelde ik hem vanzelf lichter en opgericht worden in de voorhand.

Schouderbinnenwaarts rechts

Het volgende punt is nu de nageeflijkheid in draf. Hij heeft daar nog steeds wat moeite mee, omdat de spieren in zijn hals nog niet genoeg ontwikkeld zijn om de hals te kunnen dragen. Het begint al wel steeds beter te worden door oefening, natuurlijk, maar het is nog niet vanzelfsprekend allemaal. Dit uit zich in het schudden van zijn hoofd, hieraan kun je zien dat hij afentoe nog flink spierpijn heeft. Dan laat ik hem hals strekken. Het helpt ook om afentoe een dagje vrij te geven, zodat zijn spieren even rust krijgen. Ik draaf telkens korte stukjes op de volte. Voorlopig alleen nog maar rechtsom. De galop wordt trouwens door de vele oefeningen op de volte ook steeds gebalanceerder en daardoor ook rustiger. In de draf rent Flex niet meer weg, ook daarin vindt hij steeds gemakkelijker en beter zijn balans.

In draf op de volte rechtsom

Tot slot nog even een paar mooie impressies van een witte rijbaan en Flex in winterjas op een winterwei.

De buitenbaan op een witte morgen

Nog meer foto's: